20 december 2014, 9:39

Kerstverhaal:

“Den Ouwe Tôrre” van Oostelbeers

 

Kerstverhaal door Ronaldus Koreman

 

    Een laagje sneeuw had zich in de loop van de nacht, als ware het zorgvuldig gestrooide poedersuiker, neergevlijd over het vrieskoude Beerse landschap. De ochtend van 25 december moest nog ontwaken uit een vaste slaap, net als de mensen. De meesten hadden de nachtmis bezocht en wilden hun slaaptekort inhalen. In warme kleding gehuld en met handschoenen aan trapte een eenzame fietser moeizaam maar gehaast, slingerend en knarsend voort over het witte landweggetje dat leidde naar de oude toren van Oostelbeers. De gure tegenwind vergde extra inspanning, waardoor grote wolken condens zijn geopende mond in een snel tempo verlieten en daardoor sterke overeenkomsten vertoonden met de wolken van een oude stoomlocomotief. 

Op de fiets zat Kiske Deenen. Kiske had deze nacht geen oog meer dichtgedaan, nadat hij een korte maar hevige droom had gehad, waarin zijn vorig jaar overleden echtgenote Annie de hoofdrol vertolkte. Als een knappe engel zweefde ze in die droom boven hem. Het was onmiskenbaar dezelfde vrouw als die waar hij jaren lief en leed mee had gedeeld. Tot de laatste seconden voor haar dood waren ze gek op elkaar geweest. Smoorverliefd zelfs. Vierenveertig jaar samen, totdat een korte maar heftige ziekte een einde had gemaakt aan hun intense geluk. Het sprookje was over en uit. Het gemis was voor Kiske onverteerbaar en maakte hem tot een teruggetrokken persoon die zich verwaarloosde en nog slechts met herinneringen leefde. Helaas hadden Kiske en Annie nooit kinderen kunnen krijgen, anders had hij daar ongetwijfeld troost bij kunnen zoeken. Of hij had er aan kunnen kloppen voor de broodnodige kledingadviezen en misschien ook voor een beknopte kookles of een stoomcursus strijken. O, wat miste hij zijn Annie. 

Lees meerVerbergen

Deze nacht had hij eindelijk zijn liefste weer gezien en ze zag er werkelijk betoverend uit. Precies zoals ze er tot ongeveer een maand voor haar dood nog uitgezien had, met die eeuwige glimlach en haar vrolijk stemmende blijheid. Het vreselijke beeld van zijn stervende geliefde had hij niet uit zijn rusteloze gedachten kunnen bannen en bleef hardnekkig op zijn netvlies zitten. De laatste foto van Annie bewaarde hij nog altijd zorgvuldig in zijn platgedrukte portemonneetje tussen de gehavende supermarktzegeltjes, maar die was ondertussen erg smoezelig geworden. Kiske haalde op momenten van eenzaamheid het  fotootje steeds tevoorschijn om er vervolgens een lange tijd in stilte naar te kijken, er overheen te wrijven en er bij weg te mijmeren. En vannacht was ze plotseling uit het niets verschenen boven hem. Mijn God, wat was ze prachtig en knap! Even knap als in haar beste dagen. 

‘Zorg je wel goed voor jezelf nu ik er niet meer ben, Kiske?’ had ze recht op de man af gevraagd. 

Kiske was hevig geschrokken en had in een reflex de dekens tot net onder zijn ogen omhoog getrokken. De knokkels van zijn vuisten waren wit uitgeslagen van het krampachtig vasthouden van de deken. Aarzelend had hij een bevestigend knikje gegeven, maar hij wist wel beter.

‘Dit is de eerste keer dat we zonder elkaar kerst zullen vieren,’ ging ze verder. ‘Je gaat er toch wel iets gezelligs van maken, hoop ik? Er zullen vast wel vrienden of bekenden zijn die jou hebben uitgenodigd voor een gezellige kerstdag, of zit je vandaag thuis eenzaam op de bank?’ 

‘Ik ben eigenlijk door niemand gevraagd,’ had Kees aangeslagen en met zachte stem geantwoord, terwijl hij zijn gedeeltelijk bedekte hoofd weer langzaam vrijmaakte. ‘Normaal zijn Beerse mensen heel gastvrij, maar ze hebben ongetwijfeld genoeg aan zichzelf met de feestdagen en vieren het kerstfeest het liefst in huiselijke kring. Daar hebben ze geen pottenkijkers zoals ik bij nodig. Geef ze maar eens ongelijk. En mezelf uitnodigen voor het kerstontbijt is tegen mijn principes. Voor mij is het kerstfeest toch geen kerstfeest meer sinds jij er niet meer bent, Annie. Het is voorbij en over, het zal nooit meer zijn zoals het is geweest,’ stotterde Kiske en hij wreef een opkomend traantje weg met de rug van zijn magere, trillende hand.

‘Niet zo somber, Kiske. Kom op, man, probeer nog wat van je leven te maken,’ had Annie hem gezegd. ‘Zóveel tijd heb je niet meer, tenslotte. Maar ik heb een idee. Hoe zou je het vinden als we samen het kerstfeest gingen vieren vandaag? Gewoon zoals het vroeger was, lekker gezellig met z'n tweeën aan het kerstontbijt, met een glaasje champagne erbij. Nou?’ 

‘Hoe bedoel je dat?’ had Kiske in opperste verbazing gevraagd. Dat is toch onmogelijk, Annie!  Wat is dat voor een raar voorstel? Ik zou niet weten hoe ik samen met jou het kerstfeest moest vieren, hoewel ik niets liever zou willen, natuurlijk. Toen je nog leefde hield je ook van grapjes, en nu je dood bent ga je gewoon door met grappen maken… haha…. Zal ik de tafel dan maar vast gaan dekken? Hahaha.’

‘Ik maak geen grapjes, Kiske,’ was Annies reactie met een meer dan serieuze ondertoon geweest. ‘Ik wil gewoon niet dat je op eerste kerstdag hier moederziel alleen zit te piekeren. Of stel je mijn aanwezigheid soms niet op prijs? Van hogerhand heb ik toestemming gekregen om bij wijze van uitzondering nog een keer met je samen te zijn om je verwerkingsproces te verzachten.’  

‘Ach Annie, dit kan toch niet serieus bedoeld zijn, lijkt me? Natuurlijk wil ik het liefst van alles met je samenzijn, maar eerste kerstdag vieren met iemand die dood is, vind ik een eng idee en iets teveel van het goede. In wat voor rare droom ben ik nou toch terechtgekomen?’

‘Luister lieverd, rare droom of niet, wil je dat we gezellig samen van het kerstontbijt genieten? Waarom reageer je niet direct blij op dit voorstel? Toen ik nog leefde was je ook altijd al zo besluiteloos,’ had Annie op een wat minder vriendelijke toon gezegd. ‘Natuurlijk wil ik graag met je ontbijten,’ antwoordde Kiske nogal aangeslagen, ‘maar je overvalt me met je vreemde voorstel. En nog wat, ik heb helemaal niets eetbaars in huis gehaald. In de koelkast staat nog een kliekje chinees van eergisteren, maar dat lijkt me niet genoeg voor ons tweeën en bovendien is chinees op de vroege morgen nou ook niet bepaald smakelijk. En verder heb ik niks in huis. Waarom zou een kinderloze weduwnaar in z'n eentje kerst vieren? Het is voor mij een gewone dag zoals alle andere… Ik heb ook geen kerstboom gezet en geen kerstversiering aangebracht in en rondom het huis. Voor wie moet ik dat doen? Ik had er geen zin in! Enne… de kerststal staat er op zolder nog precies zo bij zoals jij hem vorig jaar hebt opgeborgen in die gammele bananendoos.’ 

‘Geen kerstboom en kerstversiering? Wat vertel je me nou, schat? Vorig jaar heb je bijna twee dagen nodig gehad om de buitenversiering aan te brengen. Het was een prachtig gezicht, die verlichte rendieren en die kerstman op z'n slee in de tuin. Voorbijgangers stopten zelfs om te genieten van je aanstekelijke enthousiasme en nu…  Nou ja, wat doet het er eigenlijk toe? Ik kan je daar toch niet meer in stimuleren, die draad moet je toch echt zelf weer zien op te pakken, mijn liefste.’ 

‘Niet zo somber, Annie, ik red me heus wel… En die draad probeer ik echt wel weer op te pakken. Maar je overlijden is nog zo vers, begrijp je. Ik moet m'n draai nog zien te vinden. Bij de een gaat dat wat sneller dan bij de ander. Het is niet eenvoudig om het leven een nuttige invulling te geven als je moederziel alleen bent. Niemand die je achter je vodden zit, niemand waar je je verhaal aan kwijt kunt, niemand die je een complimentje geeft…’

‘Ik begrijp het, Kiske, maar begin eens met je op te geven voor een computercursus, zodat je wat contacten kunt maken met je familie in Canada, of meld je aan bij biljartclub "Poedelvrees" of een kaartclubje. Ik kan me nog herinneren dat nieuwe leden altijd welkom zijn. Of misschien is de heemkundekring iets voor jou. “D’n Beerschen aard” noemen ze zichzelf in de Beerzen, geloof ik… Dan kun je in ieder geval nog iets betekenen voor het nageslacht.’

‘Ik zal er eens over nadenken, Annie. Het is zeker de moeite van het overwegen waard. Maar ik wil toch even terugkomen op dat gezellige kerstontbijt dat je me beloofde. Ach, wat een onzin eigenlijk. Zo dadelijk ontwaak ik uit deze bizarre droom en is het leven zoals het is en word ik weer geconfronteerd met de werkelijkheid van alledag.’

‘Nou Kiske, genoeg gepraat. Ik ga je nu verlaten om voorbereidingen te  treffen voor ons eenmalige kerstmaal. Ik zie je straks in den ouwe tôrre van Oostelbeers. Daar boven in die toren zal ik op je wachten. Door de galmgaten hebben we een prachtig uitzicht over Oostelbeers, Middelbeers en Westelbeers.’

‘Den ouwe tôrre?’ vroeg Kiske verbaasd. ‘Wat heeft den ouwe tôrre in godsnaam te maken met ons feestmaaltje? Kunnen we het niet hier in huis doen?’

‘Nee Kiske, den ouwe tôrre heb ik zorgvuldig uitgekozen. Hij ligt aardig centraal in de Beerzen, midden in het gebied waar we beiden zijn opgegroeid en zo gelukkig zijn geweest,’ antwoordde Annie. ‘Jij in Oostelbeers en ik in Middelbeers. Het is ook de toren waaronder we elkaar voor het eerst stiekem gekust hebben, toen er die houten deur nog niet inzat en je er dwars doorheen kon lopen. We kwamen van de Middelbeerse kermis en waren op zoek een rustig plekje.’

Natuurlijk herinnerde Kiske zich deze romantische ontmoeting en hij zei lachend: ‘Ik ben toen in ieder geval niet van een koude kermis thuisgekomen.’

    De middeleeuwse “ouwe tôrre”, zoals vele Beerzenaren dit gebouw liefkozend noemen, lag er verlaten en eenzaam bij. In de zomer kon het nog weleens druk zijn rondom dit monument, maar in de vroege morgen van deze eerste kerstdag lag dat natuurlijk anders. Een grote groep krijsende kraaien vloog schijnbaar ongecontroleerd om de toren heen en enkele vogels verschaften zich een plekje in een van de galmgaten. Het witte landschap, de kale eiken en beuken, de grijze hemel en de krijsende kraaien zorgden voor een luguber decor tijdens deze vrieskoude en winderige kerstochtend. Kiske was in de buurt van de toren aangekomen en stapte voorzichtig af, omdat verder fietsen onmogelijk bleek op het bevroren landweggetje. Omkijkend zag hij het slingerende lijnenspel van zijn bandensporen in de sneeuw als resultaat van het zware fietsen. Hij sjokte naar de toren en liet, terwijl hij met gemengde gevoelens het monument in zich op nam, zijn rijwiel tegen een oude beuk  vallen, zonder zijn blik maar een enkele seconde van het eenzame monument af te wenden. De gure wind liet hier en daar de ruim aanwezige dode bladeren een dansje maken in een draaiende beweging. De touwen van de schietbomen van het St. Jorisgilde klapperden ongedurig tegen de ijzeren palen. Opgeschrikt door dit vroege bezoek koos een stel hazen het hazenpad. 

Kiske deed zijn warme handschoenen uit en kneep zich eens stevig in zijn ingevallen en koude wang om vast te stellen dat hij zeker niet in een vreemd soort roes was terechtgekomen. Hij had op deze plek met Annie afgesproken en hij vond het warempel nog spannender dan z’n allereerste afspraakje met haar op de kermis van Middelbeers, toen hij zijn zenuwen van verliefdheid maar niet onder controle kon krijgen. Kiske keek schichtig om zich heen, eerst richting Middelbeers en daarna richting Oostelbeers, om te controleren of niemand hem hier op deze godverlaten plek op deze vroege kerstmorgen zou kunnen betrappen. Het verhaal zou snel de ronde doen dat hij, Kiske Deenen uit Oostelbeers, de nietsontziende oud-stroper en jager, de draad volledig kwijt was en dringend om hulp verlegen zat. Langzaam gleed zijn vochtige blik over het oude metselwerk naar boven en bleef rusten bij de galmgaten. Zag hij dat goed? Er flikkerde een flauw lichtschijnsel door de houten luiken. Zijn adem stokte even, maar ineens kreeg hij haast. Hij holde naar de andere zijde van het gebouw en zag dat er inderdaad sprake was van een lichtschijnsel boven in de toren. Zou hij dan toch niet dromen? Zou zijn geliefde Annie daar boven op hem wachten om samen met hem het kerstontbijt te verorberen? 

‘Kolder, het is klinkklare kolder. Ik ben behoorlijk in de war,’ mompelde Kiske halfluid, terwijl hij met gebogen hoofd en in gedachten verzonken terug slofte naar de voorzijde. De grote houten deur was niet op slot. Dat was verrassend, want normaal gesproken moest je de sleutel van de toren halen bij sleutelbewaarder Pietje van de Velden. Terwijl Kiske zich nog afvroeg waarom de deur niet op slot was, keek hij nog een keer schichtig om zich heen en opende toen langzaam de piepende deur, nadat hij zich ervan had overtuigd dat de kust veilig was. 

Zijn hart bonkte in zijn keel en ondanks de kou parelden er enkele zweetdruppels op zijn gerimpelde voorhoofd. Het was aardedonker toen de deur achter hem zachtjes in het slot was gevallen. Op de tast haalde hij een aansteker uit zijn zak en draaide aan het wieltje. Pas na de derde poging had hij een vlammetje. Het flikkerende schijnsel verspreidde net voldoende licht om de ruimte in zich op te kunnen nemen. Kiske stond in een kleine ruimte, die ogenschijnlijk als opslagplaats fungeerde voor de schutterij. In de hoek stond een smalle, steile ladder, en aan het eind van de ladder zag hij een smal luik. Met de brandende aansteker in zijn rechterhand beklom hij gespannen de houten ladder en opende voorzichtig het luik. Het licht dat door een viertal gaten in de muur naar binnen viel, gaf hem voldoende zicht om zijn inmiddels heet geworden aansteker te kunnen doven. Kiske nam de ruimte in zich op en wiste met een snel gebaar zijn voorhoofd af met zijn zakdoek. In de hoek stond de ladder die hem weer een etage hoger kon brengen. Terwijl hij zijn voet op de onderste sport zette om de klim naar boven te maken, stokte zijn adem. Muziek?… Hoorde hij daar muziek? Het serene geluid kwam van boven. Na even aandachtig luisteren meende Kiske het Zwanenmeer van Tsjaikovski te herkennen. Dat was nota bene zijn lievelingsmuziek. Onder de indruk van wat hij hoorde was Kiske van de ladder af gestapt en was hij op de trap gaan zitten. Hij neuriede zachtjes mee met de muziek, die langzaam maar zeker meer volume kreeg. Een intens warm en gelukkig gevoel vervulde hem. Hij keek hoopvol naar het plafond en stelde zich voor dat Annie hierboven in een prachtige lange jurk op hem zou wachten. Daarom moest hij nu meteen verder. Daarboven in die toren, daar moest hij zijn. Kiske stond op en klom monter de krakende ladder op. Beheerst opende hij het luik tot een klein spleetje van enkele centimeters. Met wijd open ogen keek hij nieuwsgierig van links naar rechts de schaars verlichte ruimte in, maar hij stelde teleurgesteld vast dat noch zijn Annie noch een feestelijk gedekte tafel te zien waren. Maar toen bedacht hij dat de toren uit vier verdiepingen bestond, dat had hij eens ergens gelezen. Hij liet het luik rusten tegen de muur en stapte onhandig de houten vloer op. Hij trof er twee dode kraaien aan en verder enkele oude uilennesten. En spinrag, heel veel spinrag. Kloppend ontdeed hij zijn kleding ervan en hij keek opnieuw hoopvol naar het plafond. Tsjaikovski’s muziek werd steeds luider en opzwepender. Kiske ging midden in het vertrek staan. Als een volleerd dirigent zwaaide hij met zijn armen uitbundig de maat en zwierde hij diverse malen in het rond. Wat een heerlijk begin van een kerstdag was dit. En het mooiste moest nog komen. Hahaha…, galmde het op deze vroege kerstmorgen door de toren van Oostelbeers.

    De buurman van Kiske, Janus Kolsters genaamd, ging die vroege kerstochtend zijn hond uitlaten en zag tot zijn verbazing een vers fietsbandenspoor vanaf de schuur van Kiske de hoek omgaan. Kolsters krabde zich eens achter het oor en vroeg zich af om welke reden zijn buurman zo vroeg op pad zou gaan. Gisteren nog had het erop geleken dat Kiske de kerstdagen elders zou doorbrengen, omdat het huis gesloten was en er geen spoor van leven te bekennen was geweest. Vreemd! Sinds de dood van Annie zag hij Kiske bijna nooit meer op straat en sprak hij hem nauwelijks. Waar was de buurman mee bezig? Zou hij ergens een nieuw liefje hebben? Zou hij weer aan het stropen zijn geslagen? Dat kon Kolsters zich toch niet voorstellen. Nieuwsgierig als hij was, besloot hij nu zijn dagelijkse vaste wandelroute met de hond te verleggen en het mysterieuze bandenspoor te volgen. Hij trok zijn das wat strakker om zijn hals en zijn ijsmuts wat verder over zijn oren en ging op pad. Hoewel de wind ervoor gezorgd had dat het spoor hier en daar was verdwenen, kon Kolsters het slingerende spoor toch goed genoeg volgen. Tot zijn verbazing liep het richting den ouwe tôrre. Zonder het zich bewust te zijn werden zijn passen groter, net als zijn nieuwsgierigheid.

    Kiske was de lange en steile ladder opgeklommen om de hoogste verdieping te bereiken. Het krakende geluid van de ladder kon de muziek niet overstemmen. Kiske opende met trillende handen het smalle bovenste luik en gluurde angstig door de vrijgekomen spleet. Door de opening kwam het “Zwanenmeer” in volle hevigheid op hem af, evenals het licht van deze vroege wintermorgen, dat door de grote galmgaten naar binnen viel. 

Daar stond zijn Annie! Ze had een prachtig wit gewaad aan en glimlachte allerliefst, met haar armen uitnodigend gespreid. Ze stond naast een overdadig gedekte kersttafel met als middelpunt een grote kaars met flakkerende vlam. Overal hing kerstversiering en een fraai versierde kerstboom stond in een hoek. Kiske gooide het luik met een zwier open en sprong als een jonge aap uit het gat. Met eveneens gespreide armen stevende hij op zijn overleden echtgenote af. Hij wilde haar hartstochtelijk omklemmen, maar hij was onthutst toen het slechts lucht was wat hij tegen zijn borst aandrukte. 

‘Je kunt me helaas niet vastpakken, Kiske,’ sprak Annie, ‘omdat ik een geest ben. Het spijt me. Hier, ga zitten en eet zo veel als je maag kan verdragen. Zo'n feestmaal zal je goeddoen.’ 

Kiske was ontdaan en teleurgesteld gaan zitten en keek met holle ogen naar de rijkelijk gevulde broodmand en de vleesschaal. De champagne stond in een zilveren koeler te wachten om geschonken te worden. Maar Kiske had geen trek meer. Hij wilde zijn Annie vasthouden, al was het maar voor eventjes. Bedroefd liet hij zijn hoofd tussen zijn schouders zakken.

    Janus Kolsters was bij de toren aangekomen en zag de fiets van Kiske tegen de oude beuk liggen. Hij herkende de fiets van zijn buurman onmiddellijk, plaatste het rijwiel fatsoenlijk tegen de boom en keek vervolgens zoekend zich heen.

‘Waar is Kiske in hemelsnaam gebleven?’ mompelde Kolsters. ‘Hij zal toch niet hierbinnen zijn om… tja, om wat eigenlijk? Nee, onmogelijk. De deur van de toren zit altijd op slot, dus zal hij hier wel ergens rondlopen.’

Zover hij over de uitgestrekte akkers kon kijken was er echter niemand te bekennen. Kolsters liep toen toch maar naar de deur om na te gaan of deze vergrendeld was. Maar de deur was helemaal niet op slot! Nieuwsgierig trad hij de donkere ruimte binnen. Een oude stoel werd tegen de openstaande deur geschoven om deze niet dicht te laten vallen, zodat het vroege morgenlicht vrij toegang kreeg tot de aardedonkere ruimte.  ‘Kiske! Kiske!’ schreeuwde Kolsters met beide handen om zijn mond, maar er kwam geen antwoord op zijn luide roep. Hij knoopte snel de riem van de hond vast aan de vierde trede van de ladder, klom naar boven en kroop door het nog openstaande luik. Niets te zien hier! 

‘Kiske! Kiske, bende gij hier ergens?’

Kolsters besloot ook de volgende ladder te beklimmen, om een verdieping hoger polshoogte te gaan nemen, maar ook daar was geen spoor van zijn buurman te bekennen. De krakende vloerdelen en het gieren van de wind door de kleine muurgaten waren de enige geluiden die de stilte verstoorden. Verstoppen kan hij zich hier niet, dacht Kolsters en hij keek omhoog naar het einde van de volgende ladder. Hij zag het luik naar de volgende verdieping wagenwijd openstaan. In een rap tempo klom hij ook deze ladder op en stak zijn nieuwsgierige, door opwinding rood aangelopen hoofd door het luik. Hij schrok zich wezenloos. Midden in het kleine, lege vertrek zat zijn buurman Kiske ineengedoken op de vloer. 

‘Kiske, wat doe jij hier?’ riep Kolsters verbaasd. ‘Kom mee, het is hier veel te koud, man!’ 

Kiske kwam met een schok tot zichzelf en besefte niet direct waar hij zich bevond. Hij keek verdwaasd om zich heen en begon te huilen. 

‘Waar ben ik?’ snikte hij. ‘Waar is Annie? Waar is mijn Annie? Net was ze hier nog!’ ‘Annie is toch overleden, beste Kiske, ze kan hier niet zijn,’ antwoordde Janus met groeiende verbazing maar uiterst kalm. Hij klom behendig de vliering op, hurkte naast zijn buurman en legde zijn hand op diens schouder. 

‘Kom Kiske, we gaan naar huis. Daar is het veel gezelliger en warmer dan hier. Ik heb het vermoeden dat je aan het slaapwandelen of misschien wel aan het slaapfietsen bent geslagen. Ik heb gisteren een paar keer bij je aangeklopt. Ons gezin wilde je namelijk heel graag uitnodigen om eerste kerstdag  gezellig bij ons door te brengen. Maar je was er niet. Alles zat potdicht. We dachten dat je bij familie of kennissen zou zijn. 

‘Sorry Janus,’ sprak Kiske met waterige ogen. ‘Ik heb een vreemd visoen gehad en moet er nog even van bijkomen. Maar ik ga natuurlijk heel graag met je mee. Wat fijn is het om mensen te kennen die aan me denken in deze voor mij eenzame tijd.’

‘Beter een goede buur dan een verre vriend,’ antwoordde Janus met een vriendelijke glimlach en hij hielp Kiske opstaan, klopte zijn jas schoon en trok vaderlijk Kiskes das wat strakker om zijn hals. 

    Samen liepen ze over het besneeuwde landweggetje terug naar huis. Kiske met de fiets aan de hand en Janus met zijn arm over diens schouder. De hond liep kwispelend vooruit en deed voor de zoveelste maal zijn plasje. Aan de vele condenswolkjes die beurtelings boven het hoofd van de ene en de andere buurman in het niets verdwenen, was af te leiden dat ze een intensief gesprek voerden...

 

 

Einde

 

Plaats als eerste een reactieVerbergen

Reactie achterlaten


Huisregels Bestbekeken.nl

Op Bestbeken.nl kan iedereen over alle berichten discussiëren, graag zelfs, maar zonder een paar basisregels kunnen we niet:

  • Ga met nette bewoordingen met elkaar in discussie en speel niet op de persoon en respecteer een andere mening.
  • Schelden en beledigen zijn uit den boze.
  • Schrijven met de CAPS-toets ingedrukt is ook niet nodig.
  • Reacties in een andere taal dan het Nederlands worden verwijderd.
  • Op Bestbekeken.nl is geen plek voor discriminatie, belediging, opruiing of ander strafbaar gedrag.
  • Het herhaaldelijk en/of onder verschillende berichten dezelfde tekst plaatsen is niet toegestaan.
  • Probeer uw reactie zoveel mogelijk over het onderwerp van het bericht te laten gaan. ‘On-topic’ noemen we dat. Af en toe een klein zijspoor inslaan moet kunnen, maar als het uit de hand loopt sluiten we de discussie.
  • Gebruik geen dubbele accounts. Dat levert een ban op.
  • Reactie verwijderd?De redactie kan altijd en zonder voorafgaande opgaaf van redenen reacties verwijderen.


 

Reactie plaatsen

Reacties verbergen

19 december 2014, 18:56

Natuur rondom Best (Lou van der Aa)

Vandaag weer even wat zon.

 

Plaats als eerste een reactieVerbergen

Reactie achterlaten


Huisregels Bestbekeken.nl

Op Bestbeken.nl kan iedereen over alle berichten discussiëren, graag zelfs, maar zonder een paar basisregels kunnen we niet:

  • Ga met nette bewoordingen met elkaar in discussie en speel niet op de persoon en respecteer een andere mening.
  • Schelden en beledigen zijn uit den boze.
  • Schrijven met de CAPS-toets ingedrukt is ook niet nodig.
  • Reacties in een andere taal dan het Nederlands worden verwijderd.
  • Op Bestbekeken.nl is geen plek voor discriminatie, belediging, opruiing of ander strafbaar gedrag.
  • Het herhaaldelijk en/of onder verschillende berichten dezelfde tekst plaatsen is niet toegestaan.
  • Probeer uw reactie zoveel mogelijk over het onderwerp van het bericht te laten gaan. ‘On-topic’ noemen we dat. Af en toe een klein zijspoor inslaan moet kunnen, maar als het uit de hand loopt sluiten we de discussie.
  • Gebruik geen dubbele accounts. Dat levert een ban op.
  • Reactie verwijderd?De redactie kan altijd en zonder voorafgaande opgaaf van redenen reacties verwijderen.


 

Reactie plaatsen

Reacties verbergen

19 december 2014, 16:16

Zoontje van Pieter van den Hoogenband haalt zwemdiploma in Best

Natuurlijk: heel veel kinderen halen jaarlijks hun zwemdiploma A. En die zetten we niet stuk voor stuk op Bestbekeken. Maar ja, als je vader ex-Wereld- en Olympisch kampioen is, verandert dat toch een beetje.

En zeker als de plaats van handeling het ZIB zwembad in Best was. Dus: het 5-jarig zoontje van Pieter van den Hoogenband maakte vandaag zichzelf en zijn vader blij met bovengenoemd zwemdiploma.

Plaats als eerste een reactieVerbergen

Reactie achterlaten


Huisregels Bestbekeken.nl

Op Bestbeken.nl kan iedereen over alle berichten discussiëren, graag zelfs, maar zonder een paar basisregels kunnen we niet:

  • Ga met nette bewoordingen met elkaar in discussie en speel niet op de persoon en respecteer een andere mening.
  • Schelden en beledigen zijn uit den boze.
  • Schrijven met de CAPS-toets ingedrukt is ook niet nodig.
  • Reacties in een andere taal dan het Nederlands worden verwijderd.
  • Op Bestbekeken.nl is geen plek voor discriminatie, belediging, opruiing of ander strafbaar gedrag.
  • Het herhaaldelijk en/of onder verschillende berichten dezelfde tekst plaatsen is niet toegestaan.
  • Probeer uw reactie zoveel mogelijk over het onderwerp van het bericht te laten gaan. ‘On-topic’ noemen we dat. Af en toe een klein zijspoor inslaan moet kunnen, maar als het uit de hand loopt sluiten we de discussie.
  • Gebruik geen dubbele accounts. Dat levert een ban op.
  • Reactie verwijderd?De redactie kan altijd en zonder voorafgaande opgaaf van redenen reacties verwijderen.


 

Reactie plaatsen

Reacties verbergen

19 december 2014, 16:05

Basisschool De Klimboom gaat 15-jarig bestaan met toneelgezelschap vieren!

14 april 2015

14 April 2015 bestaat basischool De Klimboom 15 jaar! En dat willen we niet zomaar voorbij laten gaan. In de week van 7 april komt een theatergezelschap enkele dagen naar school, om met alle kinderen een toneelstuk te gaan voorbereiden. Net als vorig jaar (’Peter en de wolf’ in het muziekcentrum Eindhoven) hebben we een locatie gevonden waar we de uitvoering willen gaan doen.

Ditmaal in het Parktheater in Eindhoven. Aan het begin van de avond zal tweemaal door de kinderen van onze school een uitvoering worden gedaan. Voor sommige gezinnen (met meer dan 1 kind oonze school) kan het zijn dat er een uitnodiging komt voor beide voorstellingen!

Het zal weer een waar spektakelstuk gaan worden. Net als vorig jaar moeten we, om de huur van de zaal te kunnen bekostigen, een kleine entreeprijs vragen. Maar dan kunnen we ook iedereen uitnodigen; opa’s en oma’s uiteraard ook! Mis het niet! De tijden zijn nog niet duidelijk maar noteer alvast in de agenda: maandagavond 13 april (tussen 18.00 en 21.00 uur).

19 december 2014, 15:58

Vroeger behoorde Best bij Oirschot, maar niet van harte...

De herdgangen Aarle, Best (later Naastenbest) en Gunterslaar (later Verrenbest), waaruit Best is voortgekomen, lagen binnen de vrijheid Oirschot tamelijk afgelegen van het bestuurscentrum. Al vanaf de veertiende eeuw traden zij gezamenlijk op tegen de regenten van Oirschot, waarmee de nodige geschillen waren.

In 1437 verrees er in Best, om de geboorteplaats van de heilige Odulphus te memoreren, die in Friesland in de negende eeuw het christelijke geloof verkondigde, in weerwil van de nodige weerstand van het kapittel van Oirschot, een kapel. Op 7 december 1553 kwam uit die kapel de parochie Best voort. In 1662 poogden de drie genoemde herdgangen en Straten zich af te splitsen van Oirschot, maar zonder succes.

De behoefte aan zelfstandigheid op bestuurlijk gebied leefde kennelijk nog steeds. Meteen na de komst van de Fransen in 1794 ondernamen de Bestenaren een volgende poging zich zelfstandig te maken en hoewel dat niet lukte, namen zij in de praktijk toch het heft zelf in handen. Na de Franse tijd dienden ze in 1818 opnieuw een verzoek in een zelfstandige gemeente te vormen. Dit leidde op 17 augustus 1819 van de afscheiding van de drie herdgangen van Oirschot. De verdeling van de eigendommen, schulden en kapitaal namen nog wel de nodige tijd in beslag.

Plaats als eerste een reactieVerbergen

Reactie achterlaten


Huisregels Bestbekeken.nl

Op Bestbeken.nl kan iedereen over alle berichten discussiëren, graag zelfs, maar zonder een paar basisregels kunnen we niet:

  • Ga met nette bewoordingen met elkaar in discussie en speel niet op de persoon en respecteer een andere mening.
  • Schelden en beledigen zijn uit den boze.
  • Schrijven met de CAPS-toets ingedrukt is ook niet nodig.
  • Reacties in een andere taal dan het Nederlands worden verwijderd.
  • Op Bestbekeken.nl is geen plek voor discriminatie, belediging, opruiing of ander strafbaar gedrag.
  • Het herhaaldelijk en/of onder verschillende berichten dezelfde tekst plaatsen is niet toegestaan.
  • Probeer uw reactie zoveel mogelijk over het onderwerp van het bericht te laten gaan. ‘On-topic’ noemen we dat. Af en toe een klein zijspoor inslaan moet kunnen, maar als het uit de hand loopt sluiten we de discussie.
  • Gebruik geen dubbele accounts. Dat levert een ban op.
  • Reactie verwijderd?De redactie kan altijd en zonder voorafgaande opgaaf van redenen reacties verwijderen.


 

Reactie plaatsen

Reacties verbergen

19 december 2014, 14:34

Rijksmonument Oirschot

Ook dit mooie pand, Huize St.Joris (Den Beyerd) aan de Gasthuisstraat, ontbreekt niet op de lijst van Rijksmonumenten.

Plaats als eerste een reactieVerbergen

Reactie achterlaten


Huisregels Bestbekeken.nl

Op Bestbeken.nl kan iedereen over alle berichten discussiëren, graag zelfs, maar zonder een paar basisregels kunnen we niet:

  • Ga met nette bewoordingen met elkaar in discussie en speel niet op de persoon en respecteer een andere mening.
  • Schelden en beledigen zijn uit den boze.
  • Schrijven met de CAPS-toets ingedrukt is ook niet nodig.
  • Reacties in een andere taal dan het Nederlands worden verwijderd.
  • Op Bestbekeken.nl is geen plek voor discriminatie, belediging, opruiing of ander strafbaar gedrag.
  • Het herhaaldelijk en/of onder verschillende berichten dezelfde tekst plaatsen is niet toegestaan.
  • Probeer uw reactie zoveel mogelijk over het onderwerp van het bericht te laten gaan. ‘On-topic’ noemen we dat. Af en toe een klein zijspoor inslaan moet kunnen, maar als het uit de hand loopt sluiten we de discussie.
  • Gebruik geen dubbele accounts. Dat levert een ban op.
  • Reactie verwijderd?De redactie kan altijd en zonder voorafgaande opgaaf van redenen reacties verwijderen.


 

Reactie plaatsen

Reacties verbergen

19 december 2014, 13:49

Het programma van morgen

Onderstaande activiteiten vanaf morgen. Kijk bij "Activiteiten" voor meer info.

20 december 2014 Kerstontmoeting @Hutspot in Oostelbeers

20 december 2014 t/m 21 december 2014 10 Jaar Jeugdcircus in Best pakt uit met Wintercircus!

20 december 2014 t/m 21 december 2014 Kerstmarkt in 't Boshuijs

20 december 2014 An a capella Christmas by JUST US bij Prinsenhof in Best

Plaats als eerste een reactieVerbergen

Reactie achterlaten


Huisregels Bestbekeken.nl

Op Bestbeken.nl kan iedereen over alle berichten discussiëren, graag zelfs, maar zonder een paar basisregels kunnen we niet:

  • Ga met nette bewoordingen met elkaar in discussie en speel niet op de persoon en respecteer een andere mening.
  • Schelden en beledigen zijn uit den boze.
  • Schrijven met de CAPS-toets ingedrukt is ook niet nodig.
  • Reacties in een andere taal dan het Nederlands worden verwijderd.
  • Op Bestbekeken.nl is geen plek voor discriminatie, belediging, opruiing of ander strafbaar gedrag.
  • Het herhaaldelijk en/of onder verschillende berichten dezelfde tekst plaatsen is niet toegestaan.
  • Probeer uw reactie zoveel mogelijk over het onderwerp van het bericht te laten gaan. ‘On-topic’ noemen we dat. Af en toe een klein zijspoor inslaan moet kunnen, maar als het uit de hand loopt sluiten we de discussie.
  • Gebruik geen dubbele accounts. Dat levert een ban op.
  • Reactie verwijderd?De redactie kan altijd en zonder voorafgaande opgaaf van redenen reacties verwijderen.


 

Reactie plaatsen

Reacties verbergen

19 december 2014, 10:37

Heerbeeck College en CultuurSpoor Best gaan budgetkoken

13 januari 2015

Lekker en gezond eten is een van de pijlers van een heerlijk leven. Met de economie in een neerwaartse spiraal is dit echter voor steeds minder mensen een zekerheid. CultuurSpoor Best heeft contact gezocht met het Heerbeeck College om te komen tot een kookaanbod voor mensen met een kleine beurs.

Koken met weinig geld
Hoe kun je met weinig geld toch een gezonde maaltijd op tafel zetten? Koken met een klein budget hoeft  niet  te betekenen dat de maaltijden eenzijdig en ongezond zijn. Door slim inkoopbeleid, planning en inventiviteit is het mogelijk om voor de avondmaaltijd niet meer dan vijf euro te betalen. Een klein budget betekent tenslotte niet automatisch dat je jezelf niet mag verwennen met heerlijke maaltijden.

Cursus
Vanaf dinsdag 13 januari start in de keuken van het Heerbeeck College een wekelijkse cursus van 6 bijeenkomsten waarin de deelnemers samen aan de slag gaan met het voorbereiden en koken van een gezond diner. Ook krijgen ze tips om goedkoop boodschappen te doen en met een beperkt aantal ingrediënten een hele week afwisselend en gezond te eten. Deelnemers kunnen de  bereide maaltijd mee naar huis nemen in zelf meegenomen bakjes.

Kookdocente
De cursus wordt  gegeven door Elly van der Wouw. Zij is jarenlang kookdocente geweest bij De Wig. ”Het voordeel van een klein inkomen is dat het je prikkelt om creatief na te denken. De één is daar beter in dan de ander”. Als inspiratiebron gebruikt ze het boek: Koken voor 4 personen voor € 5,-  van Merlien Welzijn (www.bijstandsgerechten.nl). 

Interesse voor budgetkoken?
Aanmelden voor deze cursus kan bij CultuurSpoor Best - cursussen. Daar vind je ook meer informatie over prijs en de precieze cursustijden.

19 december 2014, 10:30

Kerst-bridge-gala van Bridge Club Best

Traditiegetrouw vond gisteravond in zalencentrum Prinsenhof het Kerst-bridge-gala plaats. Veel bedankjes van voorzitter Emmy van der Meij naar heel veel mensen en natuurlijk de huldiging van de besten in de diverse categorieën. Clubkampioen 2014 werden Carla Fransen en Hans de Leeuw, die maar liefst op 5 van de 7 series de eerste plaats innamen.

Els Timmermans(links) en Leonie Sieben slaagden er in 2014 in om van alle clubleden het meeste aantal slembiedingen met succes te bekronen. Zij kregen ieder een ere-plateau met de namen van eerdere winnaars van de slembeker.

Op de foto hieronder het echtpaar Trienen. De echtelieden scoorden de hoogste score van het jaar: met een percentage van 74,8 wil elke bridger wel thuiskomen.

Alle winnaars van harte gefeliciteerd!

Foto´s: Gerdie Bolwerk

Plaats als eerste een reactieVerbergen

Reactie achterlaten


Huisregels Bestbekeken.nl

Op Bestbeken.nl kan iedereen over alle berichten discussiëren, graag zelfs, maar zonder een paar basisregels kunnen we niet:

  • Ga met nette bewoordingen met elkaar in discussie en speel niet op de persoon en respecteer een andere mening.
  • Schelden en beledigen zijn uit den boze.
  • Schrijven met de CAPS-toets ingedrukt is ook niet nodig.
  • Reacties in een andere taal dan het Nederlands worden verwijderd.
  • Op Bestbekeken.nl is geen plek voor discriminatie, belediging, opruiing of ander strafbaar gedrag.
  • Het herhaaldelijk en/of onder verschillende berichten dezelfde tekst plaatsen is niet toegestaan.
  • Probeer uw reactie zoveel mogelijk over het onderwerp van het bericht te laten gaan. ‘On-topic’ noemen we dat. Af en toe een klein zijspoor inslaan moet kunnen, maar als het uit de hand loopt sluiten we de discussie.
  • Gebruik geen dubbele accounts. Dat levert een ban op.
  • Reactie verwijderd?De redactie kan altijd en zonder voorafgaande opgaaf van redenen reacties verwijderen.


 

Reactie plaatsen

Reacties verbergen

19 december 2014, 8:03

Harapan speculaasactie zeer geslaagd.

Verkoop op de weekmarkt in Best

Op 28 oktober startte Mama België, al meer dan 40 jaar ontwikkelingswerkster op Flores – Indonesie,  de Harapan-speculaasactie. Zij verkocht het eerste pak aan Wiet Gilsing, de voorzitter van de Kringloopwinkel Handmelken Best.

De actie verliep daarna boven verwachting. Mede dankzij veel enthousiaste verkopers en de medewerking van de Plus supermarkt Erwin Kenter bracht de actie bijna € 3.700,-- op. Samen met de wijnactie en enkele giften is de opbrengst voor het project watervoorziening en renovatie elektrische installatie in het kindertehuis Maria Stella Maris in Nangahure € 5.250,--  De organisatie Wilde Ganzen vermeerdert het bedrag met maar liefst 55%, zodat er dankzij Harapan al ruim € 8.100,-- beschikbaar is.

Het totale project is begroot op € 22.750,--. Omdat door de Stichting Nativitas uit Horst ook een speculaasactie is gehouden kan dit project vrijwel zeker volledig worden uitgevoerd. In het najaar van 2015 zal Stichting Harapan weer een speculaasactie organiseren voor een van de 6 kindertehuizen op Flores. 

Kinderen kindertehuis Maria Stella Maris

Plaats als eerste een reactieVerbergen

Reactie achterlaten


Huisregels Bestbekeken.nl

Op Bestbeken.nl kan iedereen over alle berichten discussiëren, graag zelfs, maar zonder een paar basisregels kunnen we niet:

  • Ga met nette bewoordingen met elkaar in discussie en speel niet op de persoon en respecteer een andere mening.
  • Schelden en beledigen zijn uit den boze.
  • Schrijven met de CAPS-toets ingedrukt is ook niet nodig.
  • Reacties in een andere taal dan het Nederlands worden verwijderd.
  • Op Bestbekeken.nl is geen plek voor discriminatie, belediging, opruiing of ander strafbaar gedrag.
  • Het herhaaldelijk en/of onder verschillende berichten dezelfde tekst plaatsen is niet toegestaan.
  • Probeer uw reactie zoveel mogelijk over het onderwerp van het bericht te laten gaan. ‘On-topic’ noemen we dat. Af en toe een klein zijspoor inslaan moet kunnen, maar als het uit de hand loopt sluiten we de discussie.
  • Gebruik geen dubbele accounts. Dat levert een ban op.
  • Reactie verwijderd?De redactie kan altijd en zonder voorafgaande opgaaf van redenen reacties verwijderen.


 

Reactie plaatsen

Reacties verbergen